ترس از جمع، صحبت کردن یا قضاوت دیگران؛ اضطراب اجتماعی

ترس شدید و پایدار از ارزیابی دیگران که باعث اجتناب از درس، کار یا رابطه می‌شود می‌تواند اضطراب اجتماعی باشد؛ درمان مؤثر وجود دارد.

ترس از شرمندگی در جلسه، مهمانی، ارائه یا تماس ممکن است با تعریق و لرزش همراه شود. اجتناب آسودگی موقت می‌دهد، ولی فرصت یادگیری را کم می‌کند.

ترس پیش از جمع، لرزش، سرخ شدن و اجتناب از تعامل ممکن است رخ دهد.

خجالت معمول، پانیک، افسردگی یا اوتیسم نیازمند افتراق‌اند.

تجربه‌های قبلی و آمادگی فردی می‌توانند نقش داشته باشند.

ارزیابی موقعیت‌های ترس‌آور، میزان اجتناب، عملکرد، خلق و احتمال اضطراب‌های دیگر انجام می‌شود. خجالتی بودن به تنهایی اختلال نیست.

پرسش‌نامه شدت کمک می‌کند؛ تشخیص به شرح موقعیت و عملکرد نیاز دارد.

اگر ترس فرصت تحصیل، شغل یا رابطه را محدود کرده مراجعه کنید.

فکر خودآسیبی یا بحران افسردگی نیاز به کمک فوری دارد.

CBT اختصاصی اضطراب اجتماعی با مواجههٔ تدریجی انتخاب مهمی است. دارو در برخی بزرگسالان و با تصمیم مشترک مطرح می‌شود.

CBT اختصاصی با تمرین توجه و مواجههٔ تدریجی مؤثر است.

در صورت ترجیح یا نیاز، SSRI ممکن است مطرح شود.

میزان اجتناب و عملکرد در چند هفته/ماه ارزیابی می‌شود.

اگر دارو شروع شده، قطع آن را با پزشک هماهنگ کنید.

تهوع یا بی‌قراری آغاز دارو ممکن است؛ به پزشک اطلاع دهید.

هدف کوچک و قابل انجام برای ارتباط اجتماعی تعیین کنید.

فشار ناگهانی برای حضور در جمع کمک‌کننده نیست؛ پیشرفت تدریجی را حمایت کنند.

بسیاری با درمان می‌توانند حضور اجتماعی راحت‌تری داشته باشند.

اگر افسردگی شدید یا فکر خودآسیبی نیز وجود دارد، آن را پنهان نکنید. پیشرفت با بازگشت تدریجی به فعالیت‌های ارزشمند سنجیده می‌شود.

موقعیت‌های ترس‌آور، رفتارهای اجتنابی و اثر بر زندگی را یادداشت کنید.

خیر؛ اختلال وقتی مطرح است که ترس شدید و مختل‌کننده باشد.

برای بعضی مفید است؛ در اختلال پایدار CBT هدفمند کمک بیشتری می‌کند.

نشخوار پس از موقعیت می‌تواند چرخهٔ اضطراب را نگه دارد.

معمولاً گام‌بندی‌شده و با همکاری درمانگر است.

برای برخی از نگاه یا قضاوت افراد آشنا هم ترسناک است.

هدف کاهش اضطراب است؛ عوارض و ترجیح شما بررسی می‌شود.

خیر؛ خطر وابستگی و آسیب دارد.

هر دو در برنامهٔ درمان بررسی می‌شوند.

در برخی موارد برنامهٔ معتبر و هدایت‌شده مناسب است.

با کاهش اجتناب و انجام فعالیت مهم، نه فقط نبود اضطراب.