پس از سانحه: چه زمانی کابوس و گوش‌به‌زنگی PTSD است؟

واکنش ترس و آشفتگی پس از حادثه شایع است؛ دوام کابوس، یادآوری ناخواسته، اجتناب و اختلال عملکرد نیازمند بررسی PTSD است.

پس از تجربه یا مشاهدهٔ رویداد آسیب‌زا، سیستم هشدار بدن ممکن است حساس بماند. فرد ممکن است خود را مقصر بداند، در حالی که واکنش او به آسیب واقعی مربوط است.

کابوس، فلش‌بک، اجتناب از یادآورها و گوش‌به‌زنگی ممکن است دیده شود.

واکنش حاد به استرس، افسردگی و اضطراب می‌توانند همپوشانی داشته باشند.

شدت حادثه، آسیب‌های تکراری و نبود حمایت ممکن است خطر را بیشتر کنند.

پزشک زمان حادثه، نشانه‌های بازتجربه، اجتناب، تغییر خلق و هوشیاری، خطر و امنیت فعلی را با احترام بررسی می‌کند؛ شرح جزئیات را به زور مطالبه نمی‌کند.

پرسش‌نامه کمک می‌کند؛ مصاحبهٔ حساس به تروما لازم است.

اگر نشانه‌ها می‌مانند یا زندگی را مختل کرده‌اند مراجعه کنید.

خطر خودآسیبی یا ناامنی فعلی نیاز به کمک فوری دارد.

روان‌درمانی متمرکز بر تروما و در موارد مناسب EMDR گزینه‌های اصلی‌اند؛ دارو بر اساس نیاز و ترجیح بررسی می‌شود. درمان باید در فضای امن و با رضایت فرد باشد.

CBT متمرکز بر تروما و EMDR از گزینه‌های مبتنی بر شواهدند.

دارو برای بعضی علائم یا مشکلات همراه با تصمیم مشترک مطرح می‌شود.

پیشرفت در امنیت، خواب، اجتناب و کارکرد طی زمان بررسی می‌شود.

دارو را ناگهان قطع نکنید؛ با درمانگر دربارهٔ سرعت درمان هم گفت‌وگو کنید.

عوارض احتمالی دارو را گزارش کنید؛ تمرین تروما ممکن است موقتاً دشوار باشد.

تمرین آرام‌سازی و تماس با افراد امن کمک می‌کند؛ اجتناب کامل معمولاً درمان نیست.

بدون فشار برای بازگویی حادثه، گوش کنند و امنیت را جدی بگیرند.

بهبود ممکن است، حتی اگر حادثه مدت‌ها پیش رخ داده باشد.

خطر خودآسیبی، خشونت جاری یا ناتوانی در امنیت نیازمند کمک فوری است. راهبردهای پایدارسازی و حمایت در طول درمان اهمیت دارند.

زمان نشانه‌ها، موقعیت‌های محرک و نگرانی‌های ایمنی را بگویید.

خیر؛ واکنش‌های اولیه شایع‌اند و بیشتر افراد PTSD نمی‌گیرند.

خیر؛ درمان با احترام به آمادگی و رضایت شما پیش می‌رود.

احساس بازگشت زندهٔ تجربهٔ حادثه همراه رنج شدید است.

خیر؛ گزینهٔ درمانی است و بر اساس وضعیت و ترجیح انتخاب می‌شود.

ممکن است در کوتاه‌مدت خواب‌آور باشد، ولی خطر آسیب و وابستگی دارد.

بله؛ تظاهر و درمان آنها متناسب با سن است.

تعمیم هشدار به یادآورها ممکن است رخ دهد.

ابتدا ایمنی و حمایت عملی اولویت دارد.

در بحران حمایت و ارزیابی زودهنگام مهم است؛ نوع مداخله فردی است.

اگر امنیت فعلی یا جان شما در خطر است، کمک فوری حضوری بگیرید.