افسردگی پس از زایمان یا غم روزهای اول؟ کمک به مادر

غم و نوسان خلق روزهای نخست ممکن است گذرا باشد؛ تداوم اندوه، اضطراب یا ناتوانی در مراقبت نیاز به ارزیابی دارد. کمک خواستن نشانهٔ ضعف نیست.

تغییرات خواب، هورمون، فشار مراقبت و پیشینهٔ روانی ممکن است نقش داشته باشند. افسردگی پس از زایمان می‌تواند با بی‌لذتی، اضطراب و احساس گناه همراه شود.

اندوه پایدار، بی‌لذتی، اضطراب و دشواری پیوند با نوزاد ممکن است دیده شود.

غم گذرای بعد زایمان، مشکلات تیروئید یا روان‌پریشی پس از زایمان باید افتراق داده شوند.

سابقهٔ افسردگی، دوقطبی یا کمبود حمایت خطر را افزایش می‌دهد.

پزشک دربارهٔ خلق، خواب فراتر از بیداری نوزاد، عملکرد، حمایت، فکر آسیب و سابقهٔ دوقطبی می‌پرسد. غربالگری در بارداری و پس از زایمان مفید است.

پرسش‌نامهٔ ادینبرو غربالگری است؛ ارزیابی بالینی لازم است.

اگر نشانه‌ها پایدارند یا مراقبت از خود و نوزاد سخت شده مراجعه کنید.

فکر آسیب، هذیان یا گیجی فوریت دارد.

روان‌درمانی، حمایت عملی و گاهی دارو با توجه به شدت، شیردهی و ترجیح مادر انتخاب می‌شود. هیچ دارویی را در بارداری یا شیردهی خودسرانه قطع یا شروع نکنید.

روان‌درمانی بین‌فردی و CBT می‌توانند کمک کنند.

دارو با سنجش سود درمان و وضعیت شیردهی انتخاب می‌شود.

پاسخ و ایمنی مادر و نوزاد به‌طور منظم بررسی می‌شود.

قطع ناگهانی درمان پیشین می‌تواند خطر عود داشته باشد.

عوارض مادر و وضعیت نوزاد با تیم درمان بررسی می‌شود.

استراحت ممکن، درخواست کمک برای مراقبت و تغذیهٔ منظم سودمند است.

در کارهای خانه و مراقبت از نوزاد کمک کنند، نه سرزنش.

بسیاری با درمان و حمایت بهبود پیدا می‌کنند.

گیجی، هذیان، شنیدن صدا یا فکر آسیب به خود یا نوزاد اورژانس است؛ مادر و نوزاد را تنها نگذارید و فوراً کمک حضوری بگیرید.

زمان زایمان، خواب، سابقهٔ خلقی، شیردهی و افکار آسیب را بگویید.

خیر؛ شدت، دوام و اختلال عملکرد در افتراق مهم‌اند.

خیر؛ این نشانه‌ها قابل ارزیابی و درمان‌اند.

خیر؛ انتخاب دارو و پایش نوزاد فردی است.

بی‌پرده به پزشک بگویید؛ فکر مزاحم با قصد فرق دارد، ولی خطر باید بررسی شود.

فوراً کمک حضوری بگیرید؛ روان‌پریشی پس از زایمان اورژانسی است.

بله؛ حمایت عملی، خواب و مراجعه را تسهیل کند.

درمان و حمایت از مادر برای هر دو مفید است.

ممکن است؛ برنامهٔ پیشگیری پیش از بارداری کمک می‌کند.

خیر؛ نتیجهٔ مثبت نیازمند گفت‌وگو و ارزیابی است.

از پزشک یا مرکز درمانی دربارهٔ گزینه‌های در دسترس و حمایت بپرسید.