اختلال دوقطبی یا افسردگی؟ نشانه‌های شیدایی و درمان

دوره‌های افسردگی همراه با دوره‌های خلق بالا یا تحریک‌پذیر و کاهش نیاز به خواب می‌توانند نشانهٔ دوقطبی باشند؛ تشخیص درست بر انتخاب درمان اثر دارد.

در شیدایی یا هیپومانیا ممکن است انرژی، حرف زدن، فعالیت و رفتار پرخطر افزایش یابد. سرخوشی همیشه وجود ندارد؛ تحریک‌پذیری هم ممکن است برجسته باشد.

دوره‌های کم‌خوابی بدون خستگی، انرژی زیاد، ولخرجی، تصمیم‌های پرخطر یا افسردگی ممکن است دیده شود.

ADHD، مصرف محرک، بیماری تیروئید و افسردگی یک‌قطبی باید افتراق داده شوند.

سابقهٔ خانوادگی و دوره‌های قبلی خطر را افزایش می‌دهند.

پزشک سیر دوره‌ها، مدت، تغییر عملکرد، خواب، سابقهٔ خانوادگی و مصرف مواد یا دارو را بررسی می‌کند. شنیدن شرح فرد نزدیک با رضایت بیمار کمک‌کننده است.

پرسش‌نامه به غربالگری کمک می‌کند؛ شرح دوره‌های خلقی اصل تشخیص است.

اگر دوره‌های غیرمعمول انرژی یا افسردگی تکرار شده‌اند مراجعه کنید.

شیدایی شدید، روان‌پریشی، خطر خودکشی یا رفتار خطرناک فوریت دارد.

برنامهٔ درمان ممکن است شامل تثبیت‌کنندهٔ خلق، داروهای دیگر، روان‌درمانی و نظم خواب باشد. داروی ضدافسردگی به تنهایی برای همهٔ بیماران دوقطبی مناسب نیست.

آموزش بیماری و روان‌درمانی مکمل دارو و برنامهٔ خواب‌اند.

داروی تثبیت‌کننده یا ضدروان‌پریشی با ارزیابی فردی انتخاب می‌شود.

پاسخ، خواب، خلق و عوارض در ویزیت‌های پی‌درپی بررسی می‌شوند.

قطع ناگهانی درمان خطر عود دارد؛ با پزشک برنامه‌ریزی کنید.

برخی داروها نیاز به پایش وزن، قند، کلیه یا تیروئید دارند؛ نوع دارو مهم است.

ساعت خواب ثابت و پرهیز از مواد محرک کمک می‌کند.

خانواده می‌تواند علائم هشدار زودرس را بشناسد و به برنامهٔ بحران کمک کند.

بسیاری با درمان مداوم زندگی پربار دارند.

کم‌خوابی چندروزه با رفتار پرخطر، روان‌پریشی، فکر خودکشی یا ناتوانی در قضاوت نیاز به کمک فوری دارد. پیگیری بلندمدت و بررسی عوارض دارو ضروری است.

زمان و طول دوره‌ها، خواب، رفتار غیرمعمول و داروها را ثبت کنید.

خیر؛ ممکن است تحریک‌پذیری و پیامدهای جدی داشته باشد.

کاهش نیاز به خواب بدون خستگی سرنخ مهم دورهٔ خلقی است.

خیر؛ دوره‌ها و تغییر عملکرد باید ارزیابی شوند.

در برخی افراد ممکن است؛ سابقهٔ خلق بالا را پیش از شروع دارو بگویید.

در بسیاری موارد درمان نگهدارنده برای پیشگیری از عود لازم است؛ تصمیم فردی است.

خیر؛ سود، وضعیت کلیه و تیروئید، بارداری و پایش باید سنجیده شود.

پیش از تغییر دارو با روان‌پزشک و متخصص زنان برنامه‌ریزی کنید؛ خودسرانه قطع نکنید.

کنترل بلندمدت ممکن است؛ خطر عود برای بعضی باقی می‌ماند.

با رضایت شما شرح آنها در ارزیابی مفید است.

تغییر خواب، افزایش فعالیت یا ولخرجی و افت خلق را زود گزارش کنید.